Երեկ պապիկի ծնունդը նշելուց հետո բարձրացանք վերև քնելու, բայց Նարեն ոչ մի կերպ չէր ուզում բաժանվել պապիկից: Ու նույնիսկ հետևից ահագին երկար լացում էր: Լույսերն անջատեցինք, կամաց-կամաց խաղաղվեց:
Ու մեկ էլ. «Սուսոն օ՞յ ա»:
-Մոսկվա է գնացել:
-Ծովիկը օ՞յ ա գնացել:
-Ծովիկը Սոչիում ա:
-Ատոյը օ՞յ ա գնացել:
-Սոչիում ա, Նար ջան, մենք էլ գնա՞նք Սոչի:
-Հա:
-Ու՞մ մոտ գնանք:
-Գյետա տատիկի մոտ:
Հետո նորից հիշեց պապիկին, թնթկաց, թնթկաց ու հանգեց :)
Ու մեկ էլ. «Սուսոն օ՞յ ա»:
-Մոսկվա է գնացել:
-Ծովիկը օ՞յ ա գնացել:
-Ծովիկը Սոչիում ա:
-Ատոյը օ՞յ ա գնացել:
-Սոչիում ա, Նար ջան, մենք էլ գնա՞նք Սոչի:
-Հա:
-Ու՞մ մոտ գնանք:
-Գյետա տատիկի մոտ:
Հետո նորից հիշեց պապիկին, թնթկաց, թնթկաց ու հանգեց :)
Комментариев нет:
Отправить комментарий