Ավելի մեծ փորձության միջով պարբերաբար անցնում է տատիկը, որ ստիպված է լինում Պուճուրին գրկել ու նստել, որ մուլտիկ նայի :)))
Երեկ աշխատանքից տուն եկա ու պարզվեց, որ շուտով Պուճուրի ծնունդն է. «Տոյթ պիտի պատվիյենք»:
Իսկ էսօր առավոտ պարզվեց, որ ոչ ավել- ոչ պակաս Պուոճուրը «ծիծիկ է ուտում»:
***
Մի քանի օր առաջ էլ, երբ Նարը խնդրեց Գևորգին, որ Պուճուրին իր մոտ բերի, Գևորգը ծիծաղելով ասեց. «Նար ջան, դու դեռ պուճուր չունես»: Ու Նարեն վրդովված պատասխանեց. «Ունեմ, ո՞նց չունեմ»:
